শিশুসকলৰ বাবে শ্ৰৱণ যন্ত্ৰ বাছি ল'বলৈ সাৱধানতাসমূহ

শিশুৰ "বধিত্ব"ক প্ৰায়ে দুটা প্ৰকাৰত ভাগ কৰা হয়: নিৰাময়যোগ্য আৰু দুৰাৰোগ্য। নিৰাময়যোগ্য বধিৰতা, যেনে অটিটিছ মিডিয়া, কাণৰ মোমৰ এম্ব’লিজম আদি, এন্টি-ইনফ্লেমেটৰী বেজী দি বা কাণৰ খাল পৰিষ্কাৰ কৰি নিৰাময় কৰিব পাৰি। যদি আপুনি শ্ৰৱণ যন্ত্ৰৰ বাবে বাধ্য কৰে, তেন্তে শ্ৰৱণ যন্ত্ৰৰ দ্বাৰা বৃদ্ধি পোৱা শব্দই শিশুৰ শ্ৰৱণ ক্ষমতাৰ ক্ষতি কৰিব।
শ্ৰৱণ যন্ত্ৰ পিন্ধাৰ আগতে নিশ্চিতভাৱে স্পষ্ট নিদান দিব। শিশুৰ প্ৰকাশৰ ক্ষমতা দুৰ্বল হোৱাৰ বাবে পৰীক্ষাত সহযোগিতা কৰাটো সহজ নহয়। ইয়াৰ উপৰিও শিশুৰ শ্ৰৱণ ক্ষমতা কেতিয়াবা কিছু পৰিমাণে উঠা-নমা কৰে, গতিকে এটা পৰীক্ষাৰ পিছত এটা সিদ্ধান্ত লোৱাটো সহজ নহয়। অভিভাৱকসকলে নিজৰ সন্তানক আৰু কেইবাটাও পৰীক্ষাৰ বাবে লৈ যাব লাগে, আৰু নিয়মীয়া চিকিৎসালয়ত অন্ততঃ দুটা প্ৰাসংগিক পৰীক্ষাৰ পিছতহে তেওঁলোকে সিদ্ধান্ত ল’ব পাৰিব যে তেওঁলোকৰ সন্তানৰ বাবে শ্ৰৱণ যন্ত্ৰ পৰিধান কৰা হ’ব নে নহয়। শ্ৰৱণ যন্ত্ৰ পিন্ধিলে কেৱল চেহেৰাৰ কথা বিবেচনা নকৰিব আৰু নাভাবিব যে শিশুটিয়ে ডাঙৰ শ্ৰৱণ যন্ত্ৰ পিন্ধি ভাল দেখা নাপাব। আচলতে অনুপযুক্ত শ্ৰৱণ যন্ত্ৰ বাছি ল’লে শিশুৰ শ্ৰৱণ আৰু উচ্চাৰণত প্ৰভাৱ পৰিব। ১ৰ ​​পৰা ২ মাহ ধৰি শ্ৰৱণ যন্ত্ৰ পিন্ধাৰ পিছত সময়মতে সালসলনি কৰিবলৈ শ্ৰৱণ পৰীক্ষাৰ বাবে চিকিৎসালয়লৈ যাব লাগিব। শ্ৰৱণ যন্ত্ৰ পিন্ধাৰ পিছত শিশুৱে নিৰৱ পৃথিৱীৰ পৰা শব্দ শুনিব পৰালৈকে যায়, আৰু ইয়াত লাহে লাহে অভিযোজন প্ৰক্ৰিয়া আছে। অভিভাৱকসকলে নিজৰ সন্তানৰ বাবে ভাষা প্ৰশিক্ষণৰ ওপৰত জোৰ দিব লাগে, কিন্তু সফলতাৰ বাবে লৰালৰি নকৰিব লাগে। প্ৰশিক্ষণৰ পিছত শিশুৱে সাধাৰণতে ৩ৰ পৰা ৪ মাহৰ বাবে শ্ৰৱণ যন্ত্ৰ পৰিধান কৰাৰ পিছত কথা ক’বলৈ আৰম্ভ কৰে।